Over Vague and Form by Rogier van Bunnik
Als ik andere fotografen tegenkom, hoor ik vaak dat ze al jong begonnen zijn. Mijn verhaal is anders.
In 2021, midden in de Covid-periode, viel voor mij — net als voor zoveel anderen — alles stil. Sporten kon niet meer, hobby’s buitenshuis lagen stil. Om gezond te blijven zijn mijn partner en ik simpelweg naar buiten gegaan. Eerst kleine wandelingen, drie kilometer, gewoon om in beweging te blijven.
Maar buiten gebeurde iets. De wandelingen werden langer. Drie kilometer werd vijf, vijf werd tien, en al snel liepen we gemiddeld vijftien kilometer per keer. De plekken waar we liepen werden groter, rustiger, stiller. Bossen, heidevelden, open landschappen. Natuurgebieden waar je de tijd bijna hoort vertragen.
Tijdens die wandelingen merkte ik dat ik steeds vaker stil bleef staan. Niet omdat er iets spectaculairs gebeurde, maar juist omdat er niets gebeurde. Een lijn in het landschap. Licht dat zacht over een pad valt. Een kleur die bijna verdwijnt. Dat zijn de momenten die mij trokken — en nog steeds trekken. Dat was ook het moment dat ik mijn camera met mijn eerste lens kocht
De heuvel in de ochtendmis bij Gulpen, Limburg.
Strand en duinen bij Zandvoort, Nederland.
Na ongeveer een jaar merkte ik dat mijn interesse zich verder begon te ontwikkelen. De natuur bleef mijn basis, maar mijn aandacht verschoof langzaam ook naar de stad. Lijnen, structuren, ritme, architectuur — en vooral zwart-wit. De stilte die ik buiten vond, ontdekte ik ineens ook tussen gebouwen, in schaduwen, in herhaling, in vormen die bijna abstract worden wanneer je ze loskoppelt van hun omgeving.
Die combinatie van buiten en stad, van rust en structuur, begon steeds meer als een eigen richting te voelen. Half 2026 kreeg dat gevoel een naam: Vague and Form by Rogier van Bunnik. Een plek waar mijn beelden samenkomen, waar eenvoud de hoofdrol speelt, en waar zowel natuurfotografie als architectuur dezelfde taal spreken: licht, lijn, ruimte.
Ik geloof dat beelden iets kunnen doen. Dat ze mogen inspireren, rust brengen, blij maken, een glimlach geven. Dat een foto niet alleen een moment is, maar ook een gevoel dat je kunt meenemen in je dag, je huis, je ruimte. Vague and Form by Rogier van Bunnik is mijn manier om die momenten in sfeervolle fotokunst te delen — rustig, eerlijk, minimalistisch.